Echt ontmoeten is ont-moeten

De zomervakantie staat voor de deur. Voor mij een tijd van stilte,  van zitten, waarnemen …..van luisteren….van echt ontmoeten!

compasssiongroep1Onze gedachten worden gestuurd door aannames, oordelen, verwachtingen, wensen.  Het is juist die stroom van gedachten die het contact met anderen kan belemmeren. De behoefte om te praten, jezelf te profileren, anderen te laten verdrinken in al jouw gedachten door het sturen van berichten op Facebook en Twitter. Het maakt ons mens, maar het belemmert ons ook.

Het echt ontmoeten vraagt om het verkleinen van de afstand van het hoofd naar het hart. Het hart waar denken en voelen samen kunnen komen.

Ik wens jullie een zomer vol echte ontmoetingen, waar je niets moet, maar waar je gewoon kunt zijn en werkelijk aandacht kan hebben voor een ander; daar ontmoet je de ander!

 

Luisteren is geven

Er wordt veel geschreven over de betekenis van luisteren. Als we kijken naar de ‘oude’ communicatieschema’s lijkt luisteren vooral ontvangen. Maar een goede luisteraar geeft vooral. Waarom? Omdat hij/zij de keuze heeft gemaakt zich beschikbaar te maken om jou proberen te begrijpen.

Afgelopen week vroeg ik aan deelnemers in een groep wanneer is er voor het laatst naar jou geluisterd en wat deed die persoon dat jij je gehoord voelde. Stel die vraag eens aan jezelf en ervaar het geschenk van Luisteren.

Geschenk

Ik geloof
dat ik geen groter geschenk kan ontvangen
dan door de ander
te worden gezien
te worden gehoordserveimage-5
te worden begrepen en aangeraakt.
Het grootste geschenk
dat ik kan geven is
de ander te zien
te horen, te begrijpen, aan te raken.
Wanneer dat gebeurt
voel ik
dat er contact is gelegd

Uit: Menselijke contacten – Virginia Satir

Levende menselijke schatten!

In 2020 zijn er volgens de experts zo’n 7 miljoen 50-plussers in Nederland. Deze senioren hebben een groeiende behoefte om mee te denken over keuzes die hun leven beïnvloeden. Ook de partijen in zorg en welzijn beseffen in toenemende mate dat de inbreng van ouderen essentieel is. Waarom?

  • Ervaringsdeskundigheid
  • Breder gezichtsveld vanuit zorg, wonen en welzijn.
  • Groter draagvlak; door ouderen te betrekken bij beslissingen, neemt het draagvlak ervoor toe.
  • Zinvolle verbeteringen; ouderen hebben zicht op wat nodig is, dat levert verbeteringen op die er echt toe doen.
  • Versterking van eigen kracht; door ouderen een stem te geven, neemt ook hun eigen kracht toe.

Er is maar één manier om erachter te komen wat senioren willen: met senioren in gesprek gaan en goed naar ze luisteren. Wanneer luisteren om te reageren, overgaat in luisteren om te begrijpen, ontstaat er echt contact.

Wie wint Gouden Oor Award Zorg 2015?

Gouden-Oor-Zorg-242x300 De Gouden Oor Award Zorg beloont organisaties die met succes het luisteren naar klanten aantoonbaar hebben versterkt. De jury is op zoek naar interessante en vernieuwende initiatieven waarmee waardevolle resultaten zijn bereikt die het waard zijn om gezien en gedeeld te worden. Zo worden goede voorbeelden zichtbaar en verspreid. Het Gouden Oor staat symbool voor het luisterend vermogen van een organisatie voor haar klanten. Het Gouden Oor accentueert het belang van ‘klantgevoeligheid’, omdat het daadwerkelijk gehoor geven aan de klant(behoeften) voorwaardelijk is voor excellente dienstverlening. Onder klanten verstaan we de verschillende termen die zorgorganisaties geven aan mensen die gebruik maken van hun dienstverlening: patiënt, cliënt, bewoner, jeugdige, zorgontvanger, etc

Wie wint de Gouden Oor Award Zorg 2015? Woensdag  25 november

De Gouden Oor Award Zorg is een initiatief van Stichting Gouden Oor. De Stichting beweegt organisaties gehoor te geven aan klanten om de relatie met hen te versterken en het lerend vermogen te bevorderen teneinde duurzaam succesvoller te worden.| goudenoor.nl In 2014 sleepten FCIC (cure) en Nieuw Amstelrade (care) de Gouden Oor Awards in de wacht. Op donderdag 5 november 2015 wordt de tweede Gouden Oor Award voor de zorg uitgereikt aan een organisatie in de curatieve sector en in de care. De toetsingskaders om de beMBGO14.002-Gouden-Oor-Zorg-DEF-212x300st practices vast te stellen zijn gebaseerd op de Gouden Oor Standaard en op internationale best practices. Daarnaast kijkt de jury naar de Europese norm voor ‘service excellence’ (CEN/TS 420).

Inschrijven?

Inschrijving voor de Gouden Oor Award Zorg geschiedt door invullen van het daarvoor ontwikkelde deelnameformulier. Dat vindt u op goudenoor.nl/gouden-ooraward-zorg-2015

Het belang van verhalen in de gezondheidszorg

Een recente studie in Denemarken onder borstkankerpatienten gaat in op de de belangrijke rol van luisteren naar de narratives van mensen om hen daarmee te helpen om te kunnen gaan met hun ziekte. Uiteraard is de beperkte tijd van een gesprek bij de arts, een uitdaging om de unieke situatie waarin iemand zich bevindt te begrijpen. Veel artsen gebruiken daarom een ‘vragenlijstje’ als onderdeel van het gesprek.

Wat ik zelf de afgelopen jaren heb gedaan, zonder enige medische en therapeutische kennis, zijn ongestructureerde gesprekken voeren met mensen over hun ziekte maar dan vooral over de kwaliteit van leven, het verdriet, de angsten, de uitdagingen, het verlies en de omgeving om tot betere kwaliteit van zorg en zelfs innovaties te kunnen komen. Deze gesprekken duurde gemiddeld 65 minuten.

Voor deze studie hebben ze mensen een eigen presentatie laten geven zonder voorbereiding. Wat blijkt? Als je mensen de ruimte geeft om over zichzelf en hun ziekte te spreken, er vier kwalitatieve categorieën telkens terugkomen in de verhalen.

Demografische gegevens, medische informatie, het psychisch omgaan met de ziekte (accepteren of vermijden), en angst/depressie. Accepteren of vermijden is gekozen op basis van coping literatuur.

Deze gesprekken duurden overigens maximaal tien minuten. Er is geen gedetailleerde interpretatie van de narratives gegeven.

Uit de studie blijkt dat meer aandacht, gerichte aandacht, op het accepteren van de ziekte tijdens het gesprek met de arts, gunstig kan zijn voor het reduceren van angst en/of depressie bij de patient.

Ik heb al meermalen aangegeven dat we er naar toe moeten werken om de patient eerst twee minuten de tijd te geven om zijn verhaal te delen met de arts. Een van de conclusies van deze studie is, dat als we de patient de rimgresuimte geven om dit te doen, de arts zich na deze informatie gerichter en verder kan verdiepen in de aspecten die een rol spelen bij het psychisch omgaan met de ziekte en daarmee met de kwaliteit van leven.

Maar hoe vertel je je eigen verhaal in twee minuten aan je arts? Op 9 maart aanstaande zal ik, samen met Sander Datema, bij Radboud REShape & Innovation Center, een groep patiënten tijdens een korte workshop kennis laten maken met het vormgeven van hun ‘ziekteverhaal’ in twee minuten. Het betreft hier een pilot.

Communication study: What to listen for in the consultation. Elsevier Ireland 2014

Een gesprek met een menselijke schat (deel 2)

Een lachende vrouw doet het hek van de tuin open. Ik weet dat ze reuma heeft dus ik geef haar heel voorzichtig een hand. Met een kop koffie en kop thee nemen we plaats in een gezellige woonkamer. Ze begint meteen te vertellen. Al jong getroffen door reuma, en zomaar uit het niets, door een medische misser, mist ze een deel van een onderbeen. Gevochten als een leeuw, dwars door de pijn gegaan en altijd aandacht gehad voor mensen om haar heen….’Daar zitten ook mijn tranen.’ Ze voelt zich eenzaam met haar ziekte. Mensen weten niet goed om te gaan met haar beperkingen en vooral haar partner vindt het ingewikkeld. ‘Ik hou mij voor iedereen groot en heb besloten het tijdens dit gesprek niet meer te doen. Hoe kan ik zorgen dat iemand mijn pijn en verdriet begrijpt. Soms zou ik wensen dat de mensen om mij heen één dag in mijn schoenen zouden staan. Om te begrijpen, te voelen. Dat mag ik niet wensen he, dat is niet eerlijk. Maar hoe kan ik ze anders laten voelen hoe het is om mijn vrouwelijkheid te verliezen, intimiteit te missen en al mijn zelfvertrouwen verloren te hebben. Zou ik mij dan minder eenzaam voelen?’ En toch…. ‘Ik heb zin in het leven, ik geniet van mijn kinderen.’  Op mijn vraag wat ze verwacht van het leven als ze niet meer thuis kan wonen, zegt ze: ‘Kom niet aan mijn privacy, mijn zelfstandigheid….dat is de basis voor de kwaliteit van mijn leven en laat ons niet gescheiden leven, want hoe moeilijk ook…we zijn een team. Hem missen is het ergste wat mij kan overkomen.’ Als we naar buiten lopen laat ze mij haar aangepaste badkamer zien en geeft mij een boodschap mee….’Vertel voor mij aan de mensen in Den Haag die denken dat je buurvrouw ’s ochtends wel je BH vast zet of je helpt wassen, dat ze er niets van begrijpen, niet snappen wat mantelzorg is, wat ziek zijn is….ze hebben geen idee…ook als je ziek bent is er behoefte aan de bescherming van je intimiteit….ik zou mij rot schamen!’