Bent u gelukkig? Een ontmoeting met arts en schrijver Danielle Ofri

Ik las al haar boeken. Ook de laatste ‘What doctors feel’. Een arts die ik graag zou willen ontmoeten omdat ze zoveel invulling geeft aan de mens achter de ziekte.  In april stelde Graham Bodie mij via een email aan haar voor en maakten we de afspraak elkaar te ontmoeten als ik in New York zou zijn. Het was warm en zonnig buiten toen ik vorige week maandag, in het hart van Manhattan, de hand schudde van Danielle Ofri.

Danielle is internist in Bellevue Hospital en schrijver van diverse boeken over haar leven als arts in dit ziekenhuis. Bellevue hotel heeft een prachtige missie:  De hoogste kwaliteit van zorg aan de bevolking van New York bieden en om de gezondheidszorg te leveren aan elke patiënt met waardigheid, culturele gevoeligheid en mededogen, ongeacht het vermogen om te betalen.

De doelgroep van Danielle bestaat veelal uit mensen die Engels niet als primaire taal dragon 4 hospital signhebben, mensen die geen werk hebben, weinig tot geen sociale contacten en zeer beperkte opleiding hebben genoten. Obesitas, depressie en diabetes vormen de grootste problemen voor deze groep in New York. Om nog maar niet over huiselijk geweld te spreken.

De vraag die ze alle patiënten stelt is: ‘Bent u gelukkig? Bent u tevreden met uw leven?’ Ze wil weten wat mensen doen in hun vrije tijd waar ze blij van worden. Lezen ze graag boeken, ontmoeten ze graag vrienden, spelen ze muziek of luisteren ze er graag naar?  Ze spreekt ook met alle patiënten over voeding: geen frisdrank, junk food of witte rijst. Het is volgens haar net zo belangrijk als medicatie. Aan de andere kant wil ze niet dat mensen ongelukkig worden van deze aanwijzigingen. ‘Eten moet plezierig zijn.’

Een ontmoeting: Een vrouw van bijna 155 kilo die zo trots is dat ze vijf kilo is afgevallen …en zo dankbaar dat dokter Ofri ook zo trots op haar is… dat ze behandeld wordt als mens. Dat dokter Ofri, mevrouw tegen haar zegt, met respect voor wie ze is, een mens.

Op mijn vraag hoe ze aankijkt tegen elektronische gegevens voor patiënten is ze duidelijk: ‘Met elektronische gegevens, is er nog geen wijsheid, oordeel te vellen of reden te achterhalen. Daarvoor hebben we het verhaal van mensen nodig, moeten we naar hun luisteren. Respect en aandacht is het belangrijkste wat ik mijn patiënten kan geven. Ik wil ze een positief gevoel geven zodat ze terug komen voor de behandeling die ze nodig hebben.’ Ofri heeft te maken met 30% no-shows onder haar patiënten.

Na dit gesprek en ontmoeting met patiënten concludeer ik dat we echt moeten ophouden om te stellen dat m20150629_173727ensen engaged of empowered MOETEN zijn. En ook niet iedereen wil data van onderzoeken en/of kan daar mee uit de voeten. Laten we vooral mensen respecteren, goed bejegenen en in hun kracht zetten door te communiceren binnen de mogelijkheden en behoeften die ze hebben. Dat is de basis van goede zorg.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s