Luisteren is geen NIVEA

Luisteren is geen trucje, het is geen kunstje. Luisteren is een houding, een ‘manier van zijn’ waarmee je in oprechte verbinding staat met de ander. En in mijn optiek past dat niet in een ezelsbruggetje.

Want voor Luisteren zijn er ook ezelsbruggetje gemaakt in Nederland:

1. Gebruik LSD: Luisteren, Samenvatten, Doorvragen

2. Laat OMA thuis: Oordelen, Meningen, Adviezen100ans bleu fr nl

3. Neem ANNA mee: Altijd Navragen, Nooit Aannemen

4. Smeer NIVEA – Niet Invullen Voor Een Ander

5. Wees een OEN: Open, Eerlijk en Nieuwsgierig

6. Maak je niet DIK – Denk in Kwaliteiten

De basishouding van een goede luisteraar is empathie. Echt luisteren begint met de keuze om te luisteren. Vervolgens zet een goed luisteraar zijn ego op de gang omdat het alleen maar om de ander gaat. Daarnaast erkent een luisteraar dat de spreker zijn of haar waarheid spreekt. Een luisteraar wil alleen proberen de ander te begrijpen. Met deze voorwaarden start het luisterproces.

U herkent zich vast in een van onderstaande zinnen:

  • Iemand legt ons een vraagstuk voor,en wij weten de oplossing…. Een oplossing die bij onszelf past.
  • We stellen vragen vanuit ons eigen referentiekader: “Waarom doe je dat zo en niet zo?”
  • We interpreteren graag: “Ja maar, dat komt vast doordat……”
  • We reageren met een oordeel, instemming of afwijzing, waarin je eigen mening duidelijk naar voren komt. “U heeft helemaal gelijk!”

De stappen waarmee u uw luisteren kan verbeteren, zijn redelijk eenvoudig. Maar hoe je het? Hoe ga je om met je aannames, waarden, herinneringen, de tijd, etc.? Empatisch luisteren vraagt wat mij betreft dat we onszelf durven in te zetten als ons eigen instrument, maar daarvoor is het wel belangrijk dat we enig inzicht hebben in onszelf, en dat is per definitie kwetsbaar. Luisteren kost dus veel, maar het levert zoveel op!

Luisteren is pas geslaagd zodra de ander zich gehoord voelt, niet perse begrepen.

2 gedachtes over “Luisteren is geen NIVEA

  1. Hoi Corine,

    Grappig om dit tegen te komen in mijn mailbox na een dag in Den Haag. Ik was vandaag bij Logius. Een overheidsorganisatie die rol heeft in faciliteren van grote uitvoeringsorganisaties als bijv. Belastingdienst.

    Ik kom daar met een verzoek om support en ondersteuning vanuit ander paradigma dan gebruikelijk en tref een gesprekspartner (in gezelschap, we waren niet met z’n twee) tegenover mij die noch bereid lijkt noch in staat blijkt(?) mee te gaan in het denken vanuit een ander paradigma.

    Je leest terecht. Ik oordeel hier. Ik hanteer mijn referentiekader.

    En toch. Het puzzelt me. Ik denk dat ik best in de buurt kom van wat jij beschrijft als empatisch luisteren. Tegelijkertijd vraag ik mij af: wanneer stopt dat luisteren en begint (in mijn omgeving) het afscheid nemen van mensen die de volgende stap niet nu al mee gaan/kunnen/willen maken?

    PS
    Ik zou voornoemde gesprekspartner weleens 1-op-1 willen spreken om eens te reflecteren met elkaar hoe dat vandaag is gegaan. En wat we daarvan leren. Vinden.
    Wellicht komt dat er een keer van.

    1. Zelfs als mensen niet met je mee reizen naar de volgende halte, kun je kiezen om naar ze te luisteren. Zolang je van anderen wilt leren, is luisteren een prachtige houding.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: