Arts alleen maar een techneut?

Vol verbazing lees ik het artikel van Eric de Winter, gepensioneerd arts en oud directeur van de GGD in Arnhem, in de NRC van donderdag 15 augustus jl., met als kop ‘Arts is gewoon techneut, laat die kwakzalvers maar praten’.

Na een historisch overzicht van de ontwikkeling van de geneeskunde in ons land, bepleit De Winter in dit stuk dat we niet mogen verwachten ‘dat een arts goede communicatieve vaardigheden heeft. Zijn product is medisch-technische kennis en vaardigheid, niet goede communicatie’.

Vervolgens maakt hij de vergelijking aan met ‘een andere techneut’…de automonteur.

Hij geeft aan dat hij van de automonteur verwacht ‘dat hij zijn auto vlot, goed en tegen redelijke kosten repareert’ maar het ‘volstrekt niet reëel zou zijn te verwachten dat de monteur hem na afloop ook nog eens een les van een half uur uitvoerig uitlegt wat er precies kapot is, hoe hij dat heeft ontdekt, hoe dat waarschijnlijk veroorzaakt is en hoe hij dit heeft gerepareerd’, enzevoorts.

De Winter geeft in het stuk wel aan dat hij het ‘volledigheidshalve zinvol vindt om in dit kader nog te wijzen op één betreurenswaardige nevenwerking’. Dat de patiënt minder vaak dan vroeger het gevoel krijgt van de arts dat hij ‘vol empathie is en de problemen helemaal begrijpt’. Gevolg daarvan is volgens De Winter dat de arts ‘minder vaak kan scoren met het placebo-effect’.

Voor mij is Eric de Winter een onbekend persoon. Ik heb de man nimmer gesproken en kan op basis van dit artikel geen conclusies trekken over hoe hij was als arts. Maar zo spreken over patiënten, die ‘praatjes’ blijven eisen, ervaar ik als ongekend respectloos.

Luisteren naar patiënten, hun verhaal aanhoren, ze serieus nemen en hun klachten en zorgen in een perspectief plaatsen hoort mijn inziens bij het normaal functioneren van een arts.
De patient krijgt door naar hem te luisteren het vertrouwen dat de keuze van de inzet van een bepaalde behandeling hem ten goede zal komen en dat zal de medicijntrouwheid bevorderen en eventuele angst reduceren.
Luisteren is het basisingrediënt zodat er vervolgens communicatief en medisch passend gehandeld kan worden. Dat is samen werken aan goede zorg. En daarmee stoppen meneer De Winter….dat lijkt mij een heel slecht idee!

3 gedachtes over “Arts alleen maar een techneut?

  1. Naar mijn mening is een goede communicatie juist in een tijd van technologische hoogstandjes belangrijk. Want wat is ‘de vraag achter de vraag’? Wie is de persoon achter de klacht. Zie ook de discussie over (on)nut van Total Body Scan als ‘screening on demand’ .

    Zeker in de 1e lijn, maar ook ‘verderop’ in de zorgketen kan het niet meer zo zijn ‘u vraagt en wij draaien’. Daarmee doe ik niets af aan het belang van technische vaardigheden.

    http://www.dutchbuttonworks.com/2013/08/er-zit-luchtje-aan

  2. Aan zo’n zienswijze van Eric de Winter moeten we niet teveel woorden vuilmaken. Opmerkelijk dat NRC dit wel doet.
    Uit het vb. van de automonteur is duidelijk af te leiden dat dhr. de Winter niet weet wat patiëntgericht communiceren is, maar gericht is op ‘zendtijd’ i.p.v. ‘luistertijd’.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s